Floppy disks, gebrande cd's en bandrecorders: hoe we overleefden vóór de cloud

Ik weet niet hoe het is gebeurd, maar op de een of andere manier betaal ik iedere maand voor vier hele terabytes aan cloudopslag. Natuurlijk wordt het gedeeld met het hele huishouden, maar in de loop der jaren ging ik van een paar gigabytes gratis cloudopslag naar een aanzienlijk jaarlijks bedrag voor een grote harde schijf in de lucht.

Dat is waarschijnlijk volledig in overeenstemming met de plannen van de zakenmensen, maar voordat het grootste deel van de wereld een breedbandverbinding had en enorme datacenters de wereld bedekten, moest je de verzorger van je eigen gegevens zijn, en zo hielden we ze veilig.

Floppy disks: De originele opslagknop

Niet vastspelden met koelkastmagneten

Tegenwoordig leven diskettes voort in geest als het universele symbool voor het opslaan van een bestand. Het is een beetje grappig om te bedenken dat er meerdere generaties computergebruikers zijn die dit pictogram zien en geen idee hebben wat het eigenlijk vertegenwoordigt. Maar, om Kurt Vonnegut te citeren: "Zo gaat het."

Floppy's kunnen slechts een paar honderd kilobytes of een paar megabytes opslaan. Het meest populaire laatstgenoemde formaat bevatte slechts 1,44 MB aan gegevens, maar in een wereld waar een harde schijf misschien maar 40 MB groot is, is dat nog steeds genoeg om tekstverwerkingsbestanden en presentaties te back-uppen.

Je wilt ook meerdere kopieën maken, omdat diskettes kwetsbaar waren. Sterker nog, het meerdere keren kwijtraken van mijn computerprogrammeeroefeningen op de middelbare school was de reden dat ik een maand zakgeld uitgaf aan een enorme 64MB USB-stick, maar daar komen we later op terug.

Grappig genoeg is de floppy niet helemaal dood. Er zijn nog steeds belangrijke infrastructuursystemen die op floppies vertrouwen om te werken. Een feit dat me niet helpt om 's nachts goed te slapen.

De wilde wereld van pre-cloud-gegevensopslag
Trivia-uitdaging

Voor de cloud hadden we draaiende schijven en gebed - kijk hoeveel je je herinnert van de gloriedagen van fysieke opslag.

De iconische 3,5-inch floppy-disk die de jaren '90 domineerde, had een maximale opslagcapaciteit van hoeveel?

Welk bedrijf heeft in de late jaren zestig de floppydisk uitgevonden?

Waar staat 'CD-R' voor en waardoor verschilt het van een gewone cd?

Magnetische tapemedia wordt als oude geschiedenis beschouwd, maar het wordt nog steeds veel gebruikt, waarvoor?

De oorspronkelijke 8-inch floppydisk krimpt naar 5,25 inch en vervolgens naar 3,5 inch. Wat was het bepalende fysieke kenmerk van het 3,5-inch ontwerp dat het duurzamer maakte?

Wat was bij het branden van een muziek-cd in de late jaren '90 en vroege jaren 2000 de gevreesde consequentie van een 'buffer underrun'-fout?

De Iomega Zip-schijf was een populaire opslagoplossing in het midden tot eind jaren '90. Wat was de capaciteit van de originele Zip-schijf?

De 'Click of Death' was een berucht faalsymptoom geassocieerd met welk opslagapparaat?

Je score

Bedankt voor het spelen!

CD's en DVD's branden voor 'serieuze' back-ups

Verdomde laserstralen

Overstappen van 1,44 MB-floppy's naar 650 MB-cd's was een verbazingwekkende overgang. Toen beschrijfbare CD-R-schijven en -drives betaalbaar en gangbaar werden, schakelden we snel over op het gebruik ervan voor back-ups. Fabrieksgeperste cd's zijn ongelooflijk duurzaam en kunnen in theorie tientallen of zelfs honderden jaren meegaan, maar CD-R's zijn ook niet slecht.

Hoewel de lichtgevoelige kleurstof zal afbreken, kun je nog steeds ongeveer een decennium uit deze schijven halen. Ik heb persoonlijk schijven gebrand van meer dan 20 jaar geleden die nog steeds goed werken, zoals de demo-schijf van mijn oude band! De meeste mensen hoefden gegevens niet zo lang te bewaren, en cd's waren een goedkope en betrouwbare manier om je spullen op te slaan.

Externe schijven en USB-flashopslag nemen het over

Elke haven is goed in een storm

De belangrijkste reden waarom we gegevens op goedkope beschrijfbare cd's en later dvd's moesten branden, was omdat harde schijfruimte beperkt was. De kosten per MB en later per GB aan gegevens waren gewoon te hoog om harde schijven als een vorm van cold storage te gebruiken.

Maar naarmate de platterdichtheid toenam en de kosten per GB daalden, begonnen de trends te veranderen. Hard drives hadden het belangrijke voordeel dat je incrementele back-ups op hen kon doen. Je kunt gewoon toevoegen wat er is veranderd aan het einde van de dag, week of maand. Ze waren betrouwbaar over een tijdschaal van jaren, en daarom werd back-up op een harde schijf gebruikelijk.

We doorliepen hetzelfde algemene proces met flashgeheugen. In het begin was het ongelooflijk duur, maar flashgeheugen werd goedkoop genoeg dat sommige mensen hun bestanden op een usb-stick zetten en de usb-stick vervolgens in een lade gooiden. Natuurlijk was het toen een slecht idee om een usb-stick te gebruiken om gegevens te back-uppen, en het is vandaag de dag nog steeds een slecht idee.

Netwerkback-ups en de vroege 'persoonlijke cloud'

NAS voor NAS

Hoewel het meer een zakelijke dan thuisoplossing was, was het gebruik van een schijf die over een netwerk werd gedeeld voor back-ups een haalbare strategie. Speciale Network-Attached Storage deed er een tijdje over om op de markt te komen en was aanvankelijk strikt een zakelijke oplossing, maar het delen van een schijf die op één computer op het netwerk was aangesloten, was iets wat iedereen kon doen.

Thuis tapeback-ups

Tot slot was er ook tape-back-up. Tape is goedkoop en betrouwbaar, hoewel de drives nogal prijzig waren. Dit was, nogmaals, voornamelijk een oplossing voor bedrijven, maar ik herinner me duidelijk mensen die tape-drives hadden in hun 5,25-inch drive bays. Meestal professionals die belangrijk werk thuis deden, maar er waren ook tapesystemen voor gewone thuis-pc's.

De meeste van deze oplossingen bestaan nog steeds, en eerlijk gezegd, je zou ze nog steeds moeten gebruiken naast de cloud! Het is nooit een goed idee om al je eieren in één mand te leggen. Vooral als het niet jouw mand is.