4 redenen waarom ik Linux niet langer als mijn dagelijkse besturingssysteem kan gebruiken
Na een decennium Linux te hebben gebruikt, is het nu twee jaar geleden sinds de laatste keer dat ik een distro opstartte om werk gedaan te krijgen—en het wordt steeds moeilijker voor mij om mezelf voor te stellen terug te gaan. De computers die ik gebruik en de manier waarop ik ze gebruik is veranderd, en Linux is gewoon niet geschikt voor mijn nieuwe computergemeenschap.
Linux staat niet op het soort hardware dat ik wil
In de strijd tussen Microsoft Windows, Apple macOS, Google’s ChromeOS en Linux—heb ik al lange tijd voor Linux gekozen. Het is de enige die echte eigendom over mijn software biedt en volledige flexibiliteit om mijn computer te gebruiken zoals ik wil. Er is nog geen besturingssysteem dat ik liever gebruik om een laptop of desktop-pc van stroom te voorzien.
Het punt is dat ik geen laptop of desktop meer gebruik.
Meer dan twee jaar geleden heb ik mijn laptop ingewisseld voor een smartphone die een volledige op Android gebaseerde desktop kon laden wanneer deze werd aangesloten op een lapdock of een extern beeldscherm. Linux-bedrijven zoals Canonical en Purism hadden het idee van één apparaat dat zich aan verschillende vormfactoren kon aanpassen beloofd, maar het was Android dat deze visie van convergentie waarmaakte.
Ik heb sindsdien die telefoon, een Moto Edge+ 2023, vervangen door een boekstijl opvouwbare smartphone en geleerd dat het binnenscherm groot genoeg is om mijn hele werk te doen. Ik schrijf deze woorden niet op een op Android gebaseerde desktop, maar op het 7,6-inch scherm van een Samsung Galaxy Z Fold 6—en ik schrijf niet met een toetsenbord, maar met een stylus.
Nu, wanneer ik een groter scherm wil, sluit ik zelden mijn lapdock of zelfs dock aan op een extern beeldscherm. Ik heb in plaats daarvan een Galaxy XR-headset gekocht. Die ruimtelijke computer draait dezelfde apps als mijn telefoon, en het is gemakkelijk om bestanden tussen de twee te delen. De OLED-panelen met hoge resolutie in deze headset maken beelden en video beter dan ik ooit heb ervaren, en wanneer ik kan werken door apps om me heen te plaatsen, voelt zelfs een groot beeldscherm beperkt.
Linux is geweldig op laptops en desktops, en het is eindelijk ook beschikbaar op een paar tablets. Helaas is het nog steeds niet veel gebruikt op slab-telefoons, en het bestaat niet op opvouwbare telefoons. Terwijl Valve's aankomende Steam Frame een Linux-gebaseerde VR-headset zal zijn, maken de lcd-panelen met lagere resolutie en het ontbreken van kleurencameradoorgifte het minder aantrekkelijk als een ruimtelijke computer (zelfs als de KDE-ontwikkelaars Plasma voor VR aanpassen). Deze nieuwe formaten werken goed voor mij, en Linux is er nog niet haalbaar op.
Terugschakelen betekent dat ik afstand doe van functies waarop ik nu vertrouw
Mijn mobiel-eerst werkproces betekent dat ik nu afhankelijk ben van functies die niet beschikbaar zijn of niet zo goed werken op een gratis en open-source desktop. Toen ik zei dat ik deze woorden schrijf met mijn S Pen, schrijf ik eigenlijk geen woorden met de hand. Ik veeg over het virtuele toetsenbord. Ik merk dat ik op deze manier veel langer kan schrijven zonder dat mijn handen moe worden, en het legt veel minder druk op mijn polsen.
Op deze manier schrijven is afhankelijk van de voorspellingsengine die in mijn virtueel toetsenbord is ingebakken. De virtuele toetsenborden die beschikbaar zijn voor Linux bieden doorgaans geen voorspelbare tekst of ondersteuning voor gebarengebaseerd typen.
De lijst gaat verder. Ik kan nu de functie voor objectwissen die in Samsung Gallery is ingebouwd gebruiken zonder een afbeelding handmatig te hoeven bewerken met GIMP of digiKam. Dezelfde app kan sommige schaduwen of reflecties wissen met behulp van AI-verwerking op het apparaat. Ik kan ook op een deelknop tikken in bijna elke app en gemakkelijk dat bestand naar een andere sturen, waardoor ik minder vaak door een bestandskiezer hoef te navigeren. Zo veel Android-apps lijken misschien geen krachtige tools, maar dat betekent niet dat ze dat niet zijn.
Mijn apparaten zijn nu geïntegreerd met de rest van mijn familie
Mijn softwarebeslissingen gaan niet meer alleen over mij. Ik ben getrouwd en heb twee kinderen. Het heeft jaren geduurd, maar mijn vrouw en ik hebben eindelijk software gevonden waarop we het eens kunnen worden voor het beheren van onze digitale levens. Al deze bestaan als Android-apps. Hoewel ik nog steeds Samsung Kalender en Samsung Notities op mijn telefoon kan gebruiken, zou niets in een van deze apps even toegankelijk zijn vanaf een Linux-desktop en zou ik geneigd zijn ons naar iets te laten overstappen dat dat wel is.
Ik leef nu in een Samsung Galaxy-huishouden, waar al onze apparaten heel goed met elkaar communiceren. Alles kan worden overgedragen met Quick Share. Elke app die ik ken, kan gemakkelijk op die van iemand anders worden geïnstalleerd, en ik weet hoe ik ze binnen enkele minuten aan de praat kan krijgen. Moderne Android-tablets lijken opmerkelijk veel op laptops, en mijn kinderen hebben gewoon geen conventionele desktop-pc nodig voor school. Afgezien van de MacBook van mijn vrouw, doen we allemaal het grootste deel van ons computerwerk op Android en de vele vormen die het aanneemt.
Ik weet niet meer zeker of ik geloof dat FOSS de beste weg vooruit is
Linux is niet alleen niet langer de meest praktische optie voor mij om te gebruiken, maar ik weet ook niet zeker of ik het vrije en open source-model nog steeds als de beste benadering voor software beschouw. Hoezeer ik het ethos en de ethiek ook ondersteun, ik waardeer steeds meer de voordelen die gepaard gaan met een rijk ecosysteem van software waar mensen van kunnen leven door het te ontwikkelen.
Ik hou van de toegankelijkheid en afwerking van apps zoals Niagara Launcher in vergelijking met Olauncher of mijn persoonlijke favoriete open source launcher, Kvaesitso. Ik heb jarenlang met Apostrophe op GNOME geschreven, maar man, PenCake laat mijn hart echt zingen. Deze apps kunnen gedijen zolang ze een groot genoeg niche van betalende gebruikers hebben, en ze hoeven de druk van bijdragen van vrijwilligers wier visies de app zouden kunnen compliceren niet te weerstaan. Sommige door bedrijven gesteunde software blinkt ook uit—ik ben telkens weer onder de indruk van hoeveel kracht er in Samsung Notes zit, een ogenschijnlijk eenvoudige notitie-app voor telefoons en tablets die op een desktop niet minder indrukwekkend zou zijn.
Nu computers steeds meer een rol spelen in mijn slimme huis, waardeer ik eenvoud nog meer. Hoezeer ik Home Assistant ook wil aanmoedigen, ik heb veel soepelere ervaringen gehad met Homey. Ik ben niet langer op een punt in mijn leven waar ik tijd wil besteden aan prutsen met mijn pc. Het oplossen van problemen met mijn slimme lampen en achterhalen waarom spraakopdrachten mijn plafondventilator niet aanzetten, is nog minder aantrekkelijk. Ik geloof nog steeds sterk in open standaarden zoals Matter en open-source fundamenten zoals Linux en Android, maar ik zie steeds meer de waarde van gebruiksvriendelijke software die is ontworpen door mensen die worden betaald om hun werkdag te besteden aan het zorgen dat alles werkt.
Mijn hart blijft bij Linux. Ik wil graag een volledig open-source opvouwbare telefoon kunnen gebruiken en volledig gratis apps, maar zulke opties bestaan niet. En als iemand die mijn hele carrière op afstand heeft gewerkt, ben ik minder geneigd om verbeteringen in de kwaliteit van leven op te geven om bij mijn principes te blijven.