Ik heb een maand met de iPhone doorgebracht en het heeft van mij een levenslange Android-loyalist gemaakt

Na jaren Samsung-telefoons te hebben gebruikt, ben ik een maand overgestapt op een iPhone om te zien hoe de ervaring werkelijk was, voorbij de eerste indrukken. Het was in het begin verzorgd, soepel en gemakkelijk om te bewonderen. Maar elke dag ermee leven was een volledig andere ervaring. Ik bleef tegen frustraties aanlopen die ik nooit met mijn Samsung had gehad. Aan het einde van de maand was het een opluchting om weer terug te zijn.

De eerste veeg vertelde me dat dit geen thuis was

Zelfs teruggaan had een handleiding nodig

Navigatie was het eerste dat verkeerd aanvoelde. Op Samsung is teruggaan eenvoudig: je veegt of tikt, en de telefoon reageert elke keer op dezelfde manier. Ik ben eraan gewend om schermen op dezelfde manier te verlaten, of ik nu diep in Instellingen zit, in een app, of iets terugneem dat ik per ongeluk had geopend. De iPhone brak dat ritme bijna onmiddellijk. Het vegen vanaf de linkerrand werkte op sommige plaatsen, maar niet op een manier waarop ik het kon vertrouwen, en wanneer het niet werkte, moest ik kijken naar welke knop dat scherm in plaats daarvan gebruikte.

Het was niet dat iOS moeilijk te begrijpen was, maar dat de basisnavigatie nooit consistent aanvoelde. Sommige schermen hadden een terugknop in de linkerbovenhoek, andere hadden een sluitknop, terwijl sommige me helemaal geen duidelijke uitgang gaven. In plaats van natuurlijk door de telefoon te navigeren, moest ik eerst controleren hoe ik uit elk scherm kon komen voordat ik iets anders deed.

Op een dag tikte ik op Instagram op een link in iemands verhaal, en de browser in de app opende naar een leeg wit scherm met Still Loading… bovenaan. Het bleef daar en laadde nooit. Toen ik probeerde te vertrekken, werkte het veeggebaar vanaf de rand niet, en er was geen X of Gereed knop ergens om het te sluiten. Uiteindelijk moest ik Instagram geforceerd afsluiten, omdat dat de enige uitweg was. Daarna was het moeilijker om deze problemen af te doen als incidenten.

Die trage sleur waar niemand over praat

Ongemakken die verborgen zijn in normaal gebruik

Wennen aan de navigatie loste de rest van de ervaring niet op. Hetzelfde soort dingen bleef steeds weer opduiken waar ik had gehoopt dat het dat niet zou doen. Op een avond wilde ik een wekker zetten en realiseerde me dat de iPhone je alleen de tijd laat zien en verder niets. Geen slaapinschatting, geen 'Wekker gezet voor 8 uur 26 minuten vanaf nu', zoals mijn Samsung me geeft. Dus opende ik de rekenmachine om het zelf uit te rekenen, wat een vreemde zaak is om op een telefoon van deze prijs te doen.

Autocorrect veranderde woorden die ik niet wilde veranderen en negeerde de woorden die eigenlijk gecorrigeerd moesten worden. Ik las elk bericht opnieuw voordat ik het verstuurde omdat ik eerlijk gezegd niet vertrouwde wat er zou worden verzonden. Het werd erger met wachtwoorden en OTP's. Geen nummerrij, geen klembordgeschiedenis, dus zelfs basisinvoer kostte meer moeite. Ik probeerde SwiftKey, in de veronderstelling dat het zou helpen, maar Apple beperkt wat toetsenborden van derden kunnen bereiken, dus het klembordprobleem volgde me daar ook.

Iets soortgelijks kwam ook in Instellingen voorbij. Ik wilde QR-scannen direct vanaf de Camera-app inschakelen, wat de voor de hand liggende plek is om het te zoeken. In plaats daarvan moest ik de app verlaten, Instellingen openen, Camera zoeken en het daar aan- of uitzetten. Ik kwam dat soort omweggetjes ook in andere delen van Instellingen tegen. De instelling bestond altijd, maar het was nooit op de plek waar het natuurlijk aanvoelde om te zoeken. Na een paar weken stopte ik met proberen om iets aan te passen en leefde ik gewoon met de standaardinstellingen.

Je telefoon, de regels van Apple

Wat de App Store-muur eigenlijk kost

De iPhone stelt een duidelijke limiet aan wat je kunt installeren. Als iets niet in de App Store staat, is er geen manier om het te omzeilen. Geen sideloading, geen APK, geen alternatieve route om het te proberen. Je vindt het daar of je gebruikt het niet.

Ik kwam dit tegen terwijl ik op zoek was naar Digital Detox, een app die ik op mijn Samsung gebruik om schermtijd te beheren. Het sluit me volledig af en vraagt me alleen betaling als ik de limiet eerder overschrijf. Dat is het hele punt ervan. Ik ging op zoek naar hetzelfde op de iPhone en kon het niet vinden.

Wat ik in plaats daarvan vond, waren apps die waren gebouwd rond het Screen Time-systeem van Apple, de meesten verbonden aan maandelijkse abonnementen. Ze waren bedoeld om hetzelfde te doen, maar alleen binnen de grenzen die iOS toestaat.

Het oppakken van mijn Samsung zette een einde aan het debat

Toen ik aan het einde van de maand mijn Samsung weer oppakte, voelde het alsof ik thuiskwam. Het teruggebaar werkte gewoon overal op dezelfde manier. Autocorrectie stopte met het veranderen van dingen die ik nooit gevraagd had, en ik kon de telefoon gewoon gebruiken zoals ik altijd had gedaan.

Ik begrijp waarom mensen van de iPhone houden; echter, een maand ermee maakte mij er niet één van. Het maakte me alleen maar zekerder over waar ik thuishoor. Ik zou er misschien ooit een als secundair apparaat houden, maar mijn hoofdtelefoon stond nooit ter discussie.