Ik ben overgestapt op een iPhone, maar ik mis nog steeds deze 5 Android-functies

Na jaren Android als mijn hoofdtelefoon te hebben gebruikt, ben ik overgestapt op een iPhone. Sommige verschillen waren meteen duidelijk, terwijl andere tijdens dagelijks gebruik duidelijk werden. Terug navigeren door menu's of het aanpassen van het mediavolume — taken die op Android meteen gingen, vergen nu extra moeite. Soms was de optie die ik verwachtte er niet, en andere keren was er helemaal geen snelle manier om het te doen.

Dit zijn de Android-functies die ik iedere keer mis wanneer ik een iPhone gebruik.

Het gebaar van de rug

Een gebaar, altijd consistent

Het eerste verschil dat ik opmerkte was de navigatie. Op Android is het heel gemakkelijk om snel terug te gaan, omdat het systeem dit als een universele actie behandelt. Of je nu diep in een instellingenmenu zit of tussen schermen in een app beweegt, hetzelfde gebaar of knop doet altijd hetzelfde. Je hoeft niet stil te staan en uit te zoeken hoe je een scherm verlaat — je gaat gewoon terug, en het werkt.

De iPhone gaat hier anders mee om, en die inconsistente aanpak is wat het frustrerend maakt. Het vegen vanaf de linkerrand werkt op veel plekken, maar niet overal. Sommige schermen hebben een terugpijltje in de bovenhoek, andere gebruiken een Gereed-knop, en sommige gebruiken een X. De bedieningselementen veranderen afhankelijk van waar je bent, dus je eindigt telkens met het scannen van het scherm om je uitgang te vinden. Op grotere iPhones liggen die bedieningselementen in de bovenhoek ook net ver genoeg weg om het gebruik met één hand ongemakkelijk te maken.

Die inconsistentie wordt merkbaarder naarmate je dieper gaat. Android houdt dezelfde terugactie aan terwijl je door lagen beweegt, en brengt je één scherm tegelijk terug. Op iOS kan elke laag zijn eigen regels hebben, wat het ritme doorbreekt en je elke keer een kleine maar onnodige beslissing laat nemen.

Apart volume regelen

Elk geluid op zijn eigen voorwaarden

Android geeft je aparte volumeregelingen voor beltonen, media, meldingen en alarmen, zodat elke categorie onafhankelijk blijft. Forenzen met een koptelefoon is een goed voorbeeld. Je kunt het mediavolume hoog houden voor muziek terwijl je de meldingsgeluiden verlaagt zodat ze niet elke paar minuten onderbreken. Elke stroom blijft waar je hem hebt ingesteld zonder de anderen te beïnvloeden.

Op de iPhone bestaat die scheiding niet op dezelfde manier. De fysieke knoppen regelen voornamelijk het mediageluid, en het bel- of waarschuwingsvolume wordt doorgaans aangepast in Instellingen. Wanneer je tegelijkertijd verschillende geluidsniveaus voor verschillende dingen nodig hebt, is er geen snelle manier om dit te doen.

Rijkere type-ervaring

Ingebouwde tools, geen extra's nodig

Android-toetsenborden worden geleverd met veel meer ingebouwde hulpmiddelen, waaronder een speciale nummerrij, klembordgeschiedenis en slimmere tekstsuggesties. Dit zijn geen extra's waar je naar op zoek moet gaan — ze zijn er gewoon. De klembordgeschiedenis is wat ik het meest miste na de overstap. Op Android kun je verschillende items kopiëren in verschillende apps en later degene plakken die je nodig hebt, zodat het kopiëren van iets nieuws niet onmiddellijk verwijdert wat je eerder hebt gekopieerd. Op iOS is die optie er niet; wat je als laatste hebt gekopieerd is alles wat je hebt. Als je per ongeluk iets nieuws kopieert, gaat het vorige item verloren.

Android-toetsenborden zijn ook aanpasbaarder. Je kunt de toetsenbordhoogte aanpassen, een zwevend toetsenbord gebruiken, en op Samsung-telefoons het toetsenbord uiterlijk aanpassen via Keys Café-modules.

Split-screen multitasking

Twee apps, geen schakelen nodig

Multitasking is een ander gebied waar Android veel capabeler in is. De meeste Android-telefoons ondersteunen de split-screen modus en, in sommige gevallen, zwevende app-vensters, waardoor je twee apps tegelijk geopend kunt houden en met beide kunt interactie hebben. Ik gebruik dit vaak om te reageren op berichten terwijl ik naar iets anders in een andere app kijk. Met beide zichtbaar, wordt de taak in één keer uitgevoerd, en is de kans kleiner dat je details vergeet of voortdurend van app wisselt.

Op de iPhone is multitasking meestal beperkt tot snel wisselen tussen apps en Picture-in-Picture voor video's en gesprekken. Je kunt een video bekijken terwijl je surft of een bericht stuurt, maar je kunt niet twee volledige apps naast elkaar plaatsen en met beide tegelijk werken. Wanneer je informatie tussen apps moet verplaatsen, zoals nummers kopiëren, datums controleren of gegevens vergelijken, wordt het meestal een proces van heen en weer schakelen. Split-screen op Android gebruik ik niet elk uur, maar wanneer ik het nodig had, bespaarde het tijd.

iPhone-schermen zijn in de loop der jaren aanzienlijk groter geworden, en moderne iPhones hebben genoeg ruimte om apps naast elkaar praktisch te maken, net zoals Android-telefoons van vergelijkbare grootte dat al doen. Dat maakt het ontbreken van een echte split-screen meer een softwarekeuze dan een hardwarebeperking.

App-cache en gegevens wissen

Een snellere oplossing dan opnieuw installeren

Wanneer een app begint te vertragen of zich onverwacht gedraagt, biedt Android je een directe manier om ermee om te gaan. Je kunt de opslaginstellingen van de app openen en de cache wissen, waardoor tijdelijke bestanden worden verwijderd zonder je aanmeldingsgegevens of opgeslagen gegevens aan te tasten. Als dat niet werkt, kun je alle app-gegevens wissen en deze terugzetten naar de standaardinstellingen zonder de app zelf te verwijderen.

iOS biedt niet dezelfde directe optie om de cache te wissen. Er is een 'App Offload'-functie die je gegevens intact houdt, maar je moet de app nog steeds opnieuw installeren voordat je hem weer kunt gebruiken, wat betekent dat je de app moet downloaden, soms moet wachten en af en toe opnieuw moet inloggen. Het werkt, maar het is meer moeite dan het probleem meestal waard is.

Nog steeds beiden waarderen

De iPhone doet veel dingen goed. De hardware is snel, updates komen betrouwbaar aan, en alles werkt naadloos als je al in het Apple-ecosysteem zit. Maar je merkt pas hoeveel die kleine dingen ertoe doen als ze er niet meer zijn. Ik ben het gebruik van de iPhone niet gaan haten. Ik mis gewoon de Android-gemakken die ik als vanzelfsprekend had beschouwd.