12 basis netwerkommands die elke Linux-gebruiker zou moeten kennen

Je Linux-distributie wordt geleverd met een scala aan krachtige netwerktools, waaronder sommige die veelvoorkomende problemen kunnen diagnosticeren of je kunnen helpen verdachte verbindingen te monitoren. Maar zoals met alles in Linux, is het moeilijk te weten waar je moet beginnen. Dus hier zijn enkele essentiële netwerkcommando's die je moet kennen.

ping

Het belangrijkste netwerkcommando in Linux is misschien wel ping. Met dit commando kun je controleren of een externe machine reageert op je verzoeken. Je kunt ping bijvoorbeeld gebruiken om te controleren of je internetverbinding actief is of of een server is uitgevallen.

Het basisgebruik is ping gevolgd door een IP- of DNS-adres:

ping linux-console.net

ping zal voor altijd blijven draaien totdat je Ctrl+C indrukt, en geeft je daarna wat statistieken. Je kunt een aantal keren ping uitvoeren instellen met de optie -c, gevolgd door een nummer. ping zal dan slechts dat aantal keer een machine pingen:

Om bijvoorbeeld linux-console.net vier keer te pingen:

ping -c 4 linux-console.net

Wees niet bevreesd als je geen reactie krijgt. Veel servers zijn zo ingesteld dat ze ping-verzoeken negeren uit veiligheidsoverwegingen. Probeer verschillende apparaten als je wilt controleren of je internetverbinding werkt.

traceroute

Hoewel ping je vertelt of een server actief is en reageert op ping-verzoeken, laat traceroute je de mogelijke routes zien die je pakketten van jouw computer naar hun bestemming zullen nemen.

Bijvoorbeeld, om het pad van jouw computer naar HTG te vinden:

traceroute linux-console.net

Je zult een lijst met hops in de terminal zien verschijnen. Je zult waarschijnlijk veel lege vermeldingen zien. Dit komt ook doordat veel machines niet reageren op ping-commando's. Traceroute werkt door de TTL, ofwel "Time To Live", van een internetpakket in toenemende hoeveelheden in te stellen, zodat ze falen en de locatie van servers langs een mogelijke route teruggeven. Routes kunnen elke keer dat je traceroute uitvoert veranderen.

mtr

Je kunt in de war zijn over of je ping of traceroute moet gebruiken. Waarom niet beide gebruiken? Dat is precies wat mtr, of My Traceroute, doet. mtr combineert ping en traceroute in één programma. Je kunt de route zien die je pakketten nemen, samen met enkele statistieken. mtr draait continu. Het kan ook als een volledig scherm of als een GUI-venster draaien.

Wat fascinerend is, is om de statistieken voortdurend te zien bijwerken. mtr toont het hoogste en laagste, evenals het gemiddelde en de standaarddeviatie, of hoe verspreid deze waarden zijn rond het gemiddelde. Je zult vaak een of twee hops zien die langzamer zijn dan de andere onderweg. Dit betekent dat er een knelpunt is dat het verkeer onderweg vertraagt.

mtr kan ook laten zien hoe de paden door het netwerk tussen machines bij elke uitvoering kunnen veranderen.

ip

ip heeft ifconfig vervangen als het internetconfiguratiehulpmiddel in de meeste grote Linux-distributies. Je hoeft er niet veel mee te doen, omdat je distributie de meeste netwerkapparaten vanzelf zal beheren. Je kunt enkele nuttige informatie zien met ip. Bijvoorbeeld, om je huidige IP-adressen op je netwerkapparaten te tonen:

ip address

U kunt ook de route zien waar uw pakketten naartoe zullen gaan:

ip route

Als je het zelfstandig uitvoert, zal ip de namen van de aangesloten netwerkapparaten weergeven, hun momenteel toegewezen IP-adressen, evenals het subnetmasker, het deel dat tot het netwerk behoort. Ethernetinterfaces beginnen meestal met "en."

netstat

netstat toont de open verbindingen op je computer zonder argumenten. De -r optie toont de routeringstabel.

Je moet waarschijnlijk root zijn om het om veiligheidsredenen te kunnen uitvoeren:

sudo netstat

netstat toont de open sockets op je machine en welke luisteren. Je kunt dit gebruiken om je verbindingen te controleren en alles te onderzoeken dat verdacht lijkt.

route

route, zoals de naam al aangeeft, toont de routeringstabel van alle netwerkinterfaces op je computer. Dit is meestal de dichtstbijzijnde router of switch. Je kunt zelfs handmatig routes toevoegen of verwijderen, maar onder normale omstandigheden op een standaard desktopcomputer zal dat waarschijnlijk niet nodig zijn.

De "default"-regel betekent de standaardroute voor het netwerk waar verzoeken naartoe gaan. Dit is meestal de dichtstbijzijnde router of kabelmodem als deze direct op je computer is aangesloten.

De meeste reguliere desktopsystemen beheren routering automatisch, en er is meestal maar één plek waar ze naartoe kunnen in residentiële netwerken, zoals je Wi-Fi-router.

ss

ss is een hulpmiddel om statistieken van alle sockets op je machine naar de terminal te dumpen. Dit is handig om te zien welke netwerkverbindingen open zijn. Net als bij netstat is het een nuttig hulpmiddel om je netwerkverbindingen te onderzoeken en te controleren of er iets verbonden is met je machine dat daar niet zou moeten zijn. Je kunt je verbindingen verder uitsplitsen op protocol of socket.

ss en netstat zijn goede manieren om meer te leren over sockets of netwerken in het algemeen.

tcpdump

tcpdump is een packet sniffer die een terminal-gebaseerde tegenhanger is van het populaire Wireshark-programma. Met tcpdump kun je de pakketten zien die je computer verstuurt. Omdat dit al het verkeer op een interface laat zien, moet je meestal root zijn om het uit te voeren:

sudo tcpdump

Dit zal alle pakketten die worden verzonden en ontvangen op de standaardnetwerkinterface in realtime weergeven. Dit is een nuttige diagnostiek, maar het kan ook worden gebruikt om internetverkeer af te luisteren. Gelukkig is internetverkeer tegenwoordig vaker versleuteld, dus als iemand je transmissies zou bemachtigen, zou dat nutteloos zijn tenzij ze een manier zouden vinden om het te decoderen.

graven

Als je wilt achterhalen wie er achter die domeinnaam zit, kun je het commando dig gebruiken:

dig linux-console.net

Wanneer je een domeinnaam invoert, zal dig DNS-servers raadplegen en de resultaten weergeven. DNS is wat domeinnamen verbindt met IP-adressen. De domeinnamen kunnen 'authoritatief' zijn, wat betekent dat het van het IP-adres van het gevraagde domein komt, of 'recursief', wat betekent dat een server een andere DNS-server heeft gevraagd wat het adres was.

De dig zal het IP-adres dat aan het domein is gekoppeld laten zien in de sectie "antwoord". Het zal ook tonen wanneer je het verzoek hebt gedaan en hoe lang het duurde voordat de DNS-server reageerde aan het einde van de uitvoer.

gastheer

De host zal je ook meer informatie geven over een domeinnaam, zoals welke servers e-mail afhandelen. Net als bij dig zal het je het IP-adres van de domeinnaam vertellen en ook welke servers de e-mail zullen afhandelen.

How-To Geek Rapport

How-To Geek Rapport

Door u te abonneren, gaat u akkoord met het ontvangen van nieuwsbrieven en marketing-e-mails, en accepteert u de Gebruiksvoorwaarden en het Privacybeleid van Valnet. U kunt zich op elk moment afmelden.

Deze tool is gemakkelijker te lezen dan dig omdat het minder informatie bevat. Je zult merken dat veel sites meerdere mailservers hebben, inclusief HTG. De meerdere mailservers komen meestal overeen met subdomeinen, zoals sales.example.com voor het verkoopteam van example.com, en engineering.example.com voor de technische afdeling, enzovoort.

Waar je waarschijnlijk het meest in geïnteresseerd bent, is gewoon de eerste regel, die je vertelt welk adres op het DNS-verzoek heeft gereageerd.

wie is

Whois geeft de officiële gegevens van een domeinnaam weer, wat handig kan zijn als je contact moet opnemen met een beheerder van een website om een probleem te melden. Het is ook mogelijk om dit mis tebruiken, daarom is het mogelijk om een domeinnaam anoniem te registreren.

Je zult veel van dezelfde informatie zien in dig of host, maar je zult ook de contactgegevens zien van degene die de domeinnaam heeft geregistreerd. Als de eigenaar van de site niet wil dat hun naam en adres toegankelijk zijn voor iedereen die weet hoe je een whois-query moet uitvoeren, wordt de domeinnaam vaak geregistreerd door een bedrijf dat domeinnamen verkoopt, zoals GoDaddy. Je zult ook zien wanneer de domeinnaam is geregistreerd en wanneer deze verloopt.

curl of wget

curl en wget zijn populaire hulpmiddelen om bestanden van servers te downloaden via de commandoregel. wget volgt automatisch doorverwijzingen, maar curl is populair voor het schrijven van scripts. Sommige tools, zoals Oh My Zsh, laten je er een gebruiken als onderdeel van het installatieproces.

Om curl te gebruiken om de startpagina van linux-console.net te downloaden:

curl linux-console.net

En voor wget:

wget linux-console.net

Wees voorzichtig met het doorzoeken van de websites van anderen wanneer je deze hulpmiddelen gebruikt. Het is het beste om uitgebreide downloads alleen uit te voeren wanneer je daarvoor toestemming hebt. Anders kan je activiteit worden opgevat als een aanval op de site.

Het belangrijkste verschil tussen de twee commando's is dat curl beter geschikt is voor het downloaden van afzonderlijke bestanden, terwijl wget links op een website kan volgen om andere pagina's te downloaden. Je kunt zelfs een volledige kopie van een website downloaden met wget, wat handig is voor het maken van een lokale back-up voor het geval de site ooit offline gaat.