Ik heb de ingebouwde audio van mijn pc vervangen door een goedkope externe geluidskaart en het was elke dollar waard
Ik was altijd volledig tevreden met de ingebouwde audio van mijn pc. Mijn setup was duur genoeg om me te verzekeren dat het premium componenten gebruikte met ruisonderdrukking en hi-res afspeelondersteuning, dus een apart audioapparaat stond ver onderaan mijn prioriteitenlijst. Echter, aangezien ik steeds meer tijd besteedde aan het creëren van verschillende media, gamen en luisteren naar muziek via dure luidsprekers, besloot ik dat het tijd was om te zien waar alle ophef over ging.
Ik besloot een gebruikte Steinberg UR22 mkII audio-interface te kopen, en alles veranderde. Dit is een no-nonsense model dat al jaren in productie is, en het leek een goed, betrouwbaar werkpaard dat niet veel kostte. Na maanden van dagelijks gebruik geloof ik nu dat het een van de beste PC-upgrades is die ik ooit heb gedaan.
Een schoner geluid maakte alles leuker
Eenvoudige installatie, met betere helderheid, minder ruis en meer gedetailleerde audio
De installatie was eenvoudig. Ik sloot het aan op mijn pc via USB, verbond de uitgangen met mijn actieve monitors (hoewel het ook een uitstekende hoofdtelefoonversterker heeft), selecteerde het als de bron voor mijn audio-ingang en -uitgang, stelde het formaat in op 192.000 Hz, en ik was klaar om te gaan. Plotseling klonk alles veel schoner. Muziek had ineens meer scheiding tussen de instrumenten; vocalen klonken natuurlijker, en subtiele details werden makkelijker hoorbaar.
Dit schone signaal was duidelijk aanwezig in de ruisvloer. Het audio van mijn moederbord produceerde een lichte achtergrondsis via mijn actieve monitors, vooral bij hogere volumes. De UR22 elimineerde dat bijna volledig. Dit komt waarschijnlijk omdat de audio-circuits extern zijn ondergebracht en geïsoleerd van de elektrisch rumoerige omgeving in een pc-behuizing, waardoor interferentie van componenten zoals de GPU en de voeding veel minder merkbaar werd.
De upgrade van de microfoonkwaliteit was enorm
Ingebouwde voorversterkers lieten mijn stemopnames professioneel klinken
Een van de belangrijkste redenen om een audio-interface te kopen was om een professionele microfoonopstelling te bouwen als onderdeel van mijn digitale audio-workstation. Dit sprak niet alleen de aspirant-rockster in mij aan, maar zou ook van pas komen voor podcastprojecten, videovertellingen en zelfs online vergaderingen.
Het gebruik van een XLR-microfoon in plaats van een standaard headsetsmicrofoon veranderde volledig hoe mijn opnamen klonken. Stemmen kwamen veel dieper door, met minder scherpte en aanzienlijk minder achtergrondgeluid. Dit werd mogelijk gemaakt door de phantom power-ondersteuning van de UR22, die 48V levert aan mijn condensatormicrofoon, waardoor resultaten werden behaald die mijn vocale talenten ver overstijgen en de mogelijkheden van mijn bescheiden kantoorstudio aanzienlijk uitbreiden.
Fysieke bedieningselementen en betrouwbaarheid zijn gewoon… beter
Toegewijde hardwarebedieningen waren verrassend handig
Hoewel ik volledig een verbetering in de geluidskwaliteit verwachtte, was iets dat niet bij me opkwam toen ik een externe geluidskaart kocht het gemak. De UR22 heeft fysieke knoppen voor hoofdtelefoonvolume, monitoruitgang en microfooningang, en die bedieningen werden al snel iets waar ik elke dag op vertrouw.
In plaats van voortdurend audio-menu's te openen, kan ik niveaus onmiddellijk aanpassen met een snelle draai aan een knop. Dat klinkt misschien klein, maar het liet mijn setup echt professioneler en prettiger aanvoelen, en ik hoef niet meer aan draden te trekken wanneer er feedback optreedt tot het punt dat ik denk dat mijn luidsprekers het niet zullen overleven. Ik merkte ook op hoe betrouwbaar alles is sinds ik de externe geluidskaart heb gekocht, want de werking is volledig stabiel geweest, zonder conflicten of onderbrekingen sinds ik hem voor het eerst heb aangezet.
Hebben de meesten van ons er echt een nodig?
Ingebouwde moederbordaudio kan echt indrukwekkend zijn
Dit alles roept de vraag op of een audio-interface absoluut noodzakelijk is. Om eerlijk te zijn, is moderne moederbordaudio veel beter dan vroeger. Veel gamingmoederborden bevatten tegenwoordig fatsoenlijke DAC's, verbeterde afscherming en ondersteuning voor hoogwaardige weergave. Voor iemand die voornamelijk goedkope luidsprekers of eenvoudige gaming-headsets gebruikt, zal het verschil tussen ingebouwde audio en een externe interface mogelijk niet dramatisch aanvoelen.
Er is ook de vraag van praktische bruikbaarheid. Een externe geluidskaart voegt rommel toe aan een bureauopstelling, neemt USB-poorten in beslag en is noch draagbaar noch esthetisch aantrekkelijk. Voor casual gebruikers die voornamelijk video's bekijken of af en toe games spelen, kan de extra complexiteit (en kosten) niet de moeite waard lijken. Bovendien is de rest van de audio keten belangrijk. Tenzij je van plan bent je koptelefoons en luidsprekers te upgraden, zal een externe geluidskaart je algehele geluidskwaliteit niet magisch verbeteren.
De langetermijnverbetering rechtvaardigde elke uitgegeven dollar
Voor mij was de Steinberg UR22 mkII elke dollar waard. Ik kocht het niet met de bedoeling om audiophile-perfectie te bereiken of mijn huis om te toveren tot een hitfabriek. Het was een eenvoudige pc-upgrade waarvan ik hoopte dat het de algehele gebruikerservaring zou verbeteren, en dat deed het. In grote mate.
Alles klonk schoner, de microfoonkwaliteit verbeterde aanzienlijk, en de fysieke bedieningselementen maakten mijn opstelling elke dag aangenamer in gebruik. Bovendien loste de interface problemen op waarvan ik niet volledig besefte dat ze bestonden totdat ze verdwenen, waaronder achtergrondgeluid, zwakke microfooningangen, inconsistente geluidskwaliteit en onhandige softwarebedieningen.
Als geluidskwaliteit belangrijk voor je is, of je nu uren luistert naar muziek, gamet, of zelfs YouTube-video's kijkt, kan een betaalbare externe geluidskaart zoals de Steinberg UR22 mkII echt een merkbaar verschil maken. Nadat ik de overstap had gemaakt, beschouw ik mezelf als volledig omgepraat.