VLC is overschat, en dit open-source alternatief is veel beter

De meeste mensen installeren VLC en denken er nooit twee keer over na. Maar er is een stillere, slankere en eerlijk gezegd capabelere speler die ervaren gebruikers al jaren kennen, en het is tijd dat de rest van de wereld dit ook ontdekt.

Wat is MPV?

Een no-nonsense mediaplayer gebouwd voor prestaties

MPV is een gratis, open-source mediaplayer die is ontstaan als een fork van MPlayer en mplayer2. Het is sinds ongeveer 2012 in actieve ontwikkeling en heeft een toegewijde aanhang opgebouwd onder enthousiastelingen die prestaties, nauwkeurigheid en flexibiliteit belangrijker vinden dan gepolijste interfaces. In tegenstelling tot de meeste mediaplayers wordt MPV geleverd met bijna geen grafische gebruikersinterface. Het is gewoon een schoon, minimaal overlay dat verschijnt wanneer je je muis erover beweegt en verdwijnt wanneer dat niet het geval is. Dit is een bewuste ontwerpkeuze, geen vergissing. De ontwikkelaars geloven dat de media centraal moet staan en dat alles eromheen opzij moet gaan.

Wat het ook waard is, het is vrij duidelijk dat het een vorm- boven functie-benadering heeft wanneer je er met je muis overheen zweeft, maar het is geen verschrikkelijke gebruikersinterface. Je zult het toch meestal niet zien.

Onder de motorkap maakt MPV gebruik van enkele van de meest geavanceerde videoweergavetechnologieën die tegenwoordig beschikbaar zijn in mediaplayers. Het gebruikt standaard een hoogwaardige video-uitvoersysteem genaamd vo=gpu, dat de rendering naar je grafische kaart verschuift en merkbaar scherpere, vloeiendere weergave produceert in vergelijking met software-gerenderde alternatieven. Het ondersteunt ook een breed scala aan hardware-decodeer-API's, waaronder DXVA2, D3D11VA, NVDEC, VAAPI en VideoToolbox, wat betekent dat het video’s in hoge resolutie kan afspelen met minimaal CPU-gebruik op vrijwel elk modern systeem.

MPV is cross-platform en draait op Windows, macOS en Linux zonder noemenswaardige functieverschillen tussen deze systemen. Het kan een enorm aantal bestandsformaten en codecs verwerken via de integratie met FFmpeg, waardoor compatibiliteit zelden een probleem vormt. Configuratie gebeurt via eenvoudige tekstbestanden, wat intimiderend klinkt, maar uiteindelijk biedt het gebruikers een niveau van controle dat geen enkele point-and-click instellingenmenu kan evenaren.

De geschiedenis van mediaplayers
Trivia-uitdaging

Van Windows Media Player tot VLC — hoe goed ken jij de software die ons luister- en kijkgedrag heeft veranderd?

In welk jaar werd Windows Media Player voor het eerst geïntroduceerd door Microsoft?

VLC mediaspeler werd oorspronkelijk ontwikkeld door studenten aan welke instelling?

Welke mediaplayer, gelanceerd in 1997, werd beroemd om zijn onderscheidende Winamp-skin aanpassingen en 'lama-slaan' intro-geluid?

Welk bedrijf ontwikkelde RealPlayer, een van de eerste mainstream streamingmediaplayers?

Welk kegelvormig pictogram werd het universeel erkende logo voor VLC media player?

Welke mediaplayer was ingebouwd in vroege versies van macOS en werd Apple's belangrijkste video- en audioplayer voordat deze werd vervangen door de Muziek- en TV-apps?

Welk audioformaat, populair geworden eind jaren 90, was centraal voor de opkomst van mediaplayers zoals Winamp en leidde tot een revolutie in het digitale muziekverbruik?

Welke mediaspeler, uitgebracht door Microsoft in 2006 als onderdeel van Windows Vista, werd uiteindelijk stopgezet en verwijderd uit Windows 11?

Je score

Bedankt voor het spelen!

Waarom zou je het gebruiken?

VLC heeft ballast die MPV eenvoudigweg niet met zich meedraagt

VLC is een opmerkelijk stukje software met een lange en werkelijk indrukwekkende geschiedenis. Niemand betwist dat. Maar jaren van functie-uitbreidingen, codec-bundeling en interface-updates hebben het zo opgeblazen doen aanvoelen, wat duidelijk wordt wanneer je de twee spelers naast elkaar zet. VLC heeft vaak moeite met videobestanden met een hoge bitrate, waarbij af en toe frames worden overgeslagen of haperende weergave ontstaat op hardware die hetzelfde bestand in MPV moeiteloos afspeelt.

Het verschil in videokwaliteit is ook echt en reproduceerbaar. De renderpijplijn van MPV is afgestemd op nauwkeurigheid, en de resultaten komen tot uiting in aspecten zoals kleurweergave, bewegingshelderheid en de verwerking van inhoud met een hoog dynamisch bereik. Met een paar regels toegevoegd aan het configuratiebestand kan MPV geavanceerde schaalalgoritmen toepassen, zoals ewa_lanczossharp of mitchell, die de uitstraling van inhoud met lage resolutie op grote schermen daadwerkelijk verbeteren. VLC biedt ook opschaalopties, maar die zijn niet van hetzelfde niveau.

Voor iedereen die veel anime, films of andere inhoud bekijkt die profiteert van frame-interpolatie en geavanceerde nabewerking, ondersteunt MPV ook een bibliotheek van gebruikersscripts en GLSL-shaders. Deze kunnen in een map worden geplaatst en automatisch worden geladen, waardoor functies zoals motion-interpolatie, debanding en verscherping mogelijk worden zonder enige software van derden.

MPV is ook aanzienlijk beter scriptbaar dan VLC. De Lua- en JavaScript-scripterings-API stelt gebruikers in staat vrijwel elk afspeelgedrag te automatiseren, van het automatisch laden van ondertitelbestanden tot het overslaan van intros op basis van hoofdstukmetadata. Een bloeiende community op GitHub produceert en onderhoudt voortdurend scripts voor elk denkbaar gebruiksscenario. VLC heeft ook enige ondersteuning voor scripten, maar het MPV-ecosysteem eromheen is actiever, beter gedocumenteerd en in de praktijk aanzienlijk krachtiger.

Welke andere alternatieven zijn er?

Het landschap van mediaplayers is breder dan de meeste mensen beseffen

Als de commandoregel-eerst-benadering van MPV als een te steile leercurve aanvoelt, zijn er andere sterke alternatieven die het waard zijn om te kennen voordat je je standaard bij VLC neerlegt. De mediaspelerwereld is echt competitief, en verschillende opties bieden overtuigende combinaties van functies, gebruiksvriendelijkheid en prestaties.

MPC-HC, kort voor Media Player Classic Home Cinema, was lange tijd de aanbevolen keuze voor Windows-gebruikers die een lichte speler met een traditionele interface wilden. De ontwikkeling van het oorspronkelijke project stagneerde, maar een community fork genaamd MPC-BE is blijven doorgaan en blijft een solide keuze voor Windows-gebruikers die iets vertrouwd en snel willen zonder de overhead van VLC.

Kodi bezet een geheel andere niche. Het is minder een mediaspeler en meer een volledige thuisbioscoopapplicatie, in staat om je lokale mediatheek te organiseren, verbinding te maken met streamingbronnen en te draaien op alles van een desktop-pc tot een Raspberry Pi. Het is overdreven voor casual afspelen, maar voor iedereen die een speciale thuisbioscoopopstelling bouwt, blijft het een van de beste beschikbare tools.

Celluloid is het vermelden waard, vooral voor Linux-gebruikers. Het is een GTK-gebaseerde grafische front-end die direct bovenop MPV is gebouwd, wat betekent dat het de krachtige renderingsengine van MPV levert, verpakt in een nette, toegankelijke interface die natuurlijk past in een GNOME-desktopomgeving. Het is een praktisch compromis voor gebruikers die de kwaliteit van MPV willen zonder configuratiebestanden te bewerken.

Op macOS is IINA om vergelijkbare redenen voor veel gebruikers de standaardaanbeveling geworden. Het verpakt MPV in een native macOS-interface die volledig thuis voelt op het platform, ondersteunt systeemniveaufuncties zoals de Touch Bar en beeld-in-beeld, en wordt actief onderhouden. Voor Mac-gebruikers is IINA specifiek gezien waarschijnlijk de meest verfijnde mediaspeler die tegenwoordig op elk platform beschikbaar is.

De beste mediaspeler is degene waarvan VLC je liet vergeten dat die bestond

MPV beloont de nieuwsgierigen. Het vraagt om een beetje inspanning vooraf in ruil voor een werkelijk superieure ervaring. Ongeacht of je het direct gebruikt of via een interface zoals IINA of Celluloid, de kern is hetzelfde — en het is beter dan wat de meeste mensen momenteel gebruiken.