Stop met het uitstellen van je homelab-projecten—ze zijn gemakkelijker dan je denkt
Als je ook maar een beetje op mij lijkt, dan heb je waarschijnlijk bepaalde projecten in je homelab uitgesteld omdat ze in het begin te moeilijk leken. Onlangs ontdekte ik dat de homelab-projecten die ik had uitgesteld eigenlijk niet zo moeilijk waren als ik dacht toen ik ze deed, en dat veranderde volledig hoe ik projecten in mijn homelab en in andere gebieden van mijn leven bekeek.
Ik heb gemerkt dat de meeste homelab-projecten niet zo moeilijk zijn als ik ze maak te zijn
Ik rond bijna al mijn homelab-projecten sneller af dan ik oorspronkelijk had gepland… bijna allemaal
Ik ben een uitsteller—dat ben ik altijd geweest, hoewel ik hopelijk niet altijd zal blijven. Maar ik sta erom bekend projecten uit te stellen, vooral in mijn homelab.
Ik heb onlangs al mijn homelab-services verplaatst. Ik heb drie mini-pc's in het homelab ingezet om mijn Proxmox-virtuele machines en Docker-containers te beheren, en ik begon met het verplaatsen van een handvol containers van mijn oude Docker-server naar de nieuwe, en zo stonden de servers een paar weken stil—half af.
Ik bleef de verhuizing uitstellen omdat ik dacht dat het moeilijk zou zijn, veel downtime zou veroorzaken en eerlijk gezegd gewoon vrij vervelend zou zijn. Dus ik leefde gewoon met diensten die verspreid waren over servers, virtuele machines en IP's omdat ik ze niet goed had geconsolideerd.
Toen besloot ik op een ochtend voor het werk gewoon de migratie af te ronden. Ik had nog verschillende containers die ik moest verplaatsen, en sommige daarvan keek ik er niet naar uit om te verplaatsen omdat er veel bestanden of instellingen bij de verhuizing betrokken waren—het kostte me minder dan een uur.
Een ander voorbeeld is met Tailscale—ik had er jarenlang over gehoord, maar stelde het daadwerkelijk implementeren in mijn setup uit omdat ik dacht dat het veel configuratie en testen zou kosten om het goed te laten werken, aangezien dat mijn ervaring was met andere VPN-systemen. Ik had het volledig mis. Ik had Tailscale binnen een paar minuten draaiend, en zat daar te bedenken waarom ik zo lang had gewacht om het te doen.
Ik had deze projecten wekenlang uitgesteld, en ze kostten minder dan een uur om af te ronden. Dit is echter het verhaal van mijn leven—ik stel projecten uit omdat ik ze groter maak dan ze in werkelijkheid zijn in mijn hoofd, en dan voldoen ze niet aan de hype die ik ervoor heb opgebouwd. De meeste mensen lijken daar ook zo over te denken, tenminste, degenen aan wie ik het erover gevraagd heb.
Sommige homelab-projecten worden moeilijker hoe langer ze worden uitgesteld
Bespaar jezelf dus een toekomstig hoofdpijn en doe het gewoon nu
Sommige projecten, zoals het verplaatsen van Docker-containers, worden niet echt moeilijker als ze worden uitgesteld. Er zijn echter zeker projecten die veel moeilijker worden als ze worden uitgesteld.
Neem bijvoorbeeld back-ups. Als je vanaf het begin back-ups hebt ingesteld, zijn ze eenvoudig, gemakkelijk en vrij snel uit te voeren. Als je een probleem tegenkomt, kun je eenvoudig herstellen vanaf een back-up of snapshot en ben je weer operationeel.
Aan de andere kant, als je zoals ik bent en het opzetten van back-ups uitstelt, kan het vernietigend zijn wanneer iets stopt met werken en je geen manier hebt om het te herstellen. Ik ben vaker in die situatie geweest dan ik kan tellen, maar heb ik al correcte back-ups van alles in mijn homelab ingesteld? Nee, dat heb ik niet, en ik weet dat het me uiteindelijk zal tegenwerken.
Ik moet echt stoppen met het uitstellen van het opzetten van back-ups en het gewoon doen—en ik weet zeker dat jij hetzelfde moet doen. Back-ups zijn maar één voorbeeld van een homelab-project dat moeilijker wordt als je het uitstelt. Wees niet zoals ik, stop met het uitstellen van het opzetten van back-ups (ik zal de mijne volgend weekend opzetten).
Ik ben beter geworden in kleinere projecten, maar grotere projecten krijgen me nog steeds
Vooruitgang bij uitstelgedrag is niet alles-of-niets
Hier is het ding—I’m nog steeds absoluut een uitsteller. Ik werk eraan om minder uit te stellen, maar ik stel nog steeds dingen uit. De beste manier die ik heb gevonden om uitstelgedrag te bestrijden is te beginnen met de kleine dingen. Ik vertel mezelf dat het beter is om het kleine project nu te doen, en dan doe ik het daadwerkelijk. Dat geeft me de motivatie om aan de grotere projecten te beginnen.
Het mooie is dat ik mijn homelab gebruik als een manier om mijn leven echt te verbeteren, niet alleen mijn homelab. Door het homelab te gebruiken om proactief aan het stoppen van uitstelgedrag te werken, profiteert ook andere gebieden van mijn leven, en dat is iets waarvan ik niet had beseft dat ik het zou krijgen door een homelab te runnen.
Ik ben er niet perfect in—wat blijkt uit het feit dat ik mijn homelab nog steeds niet goed zowel intern als extern laat back-uppen—maar het is allemaal een werk in uitvoering. Zodra ik besefte dat uitstelgedrag in fasen aangepakt kon worden, in plaats van alles-of-niets, veranderde dat het spel volledig voor mij, en ik denk niet dat ik tot die realisatie zou zijn gekomen zonder mijn homelab.
De drang om uit te stellen is echter nog steeds heel echt
Sommige projecten die groter zijn—zoals back-ups—ben ik nog steeds bezig uit te zoeken hoe ik mezelf kan laten stoppen met uitstellen en ze daadwerkelijk kan doen. Kleinere projecten echter, zoals het verplaatsen van Docker-containers, het uitproberen van nieuwe hardware, het opzetten van hoge beschikbaarheid en andere dingen, stel ik in het homelab vrijwel niet meer uit.
Het is een langzaam proces, maar langzaam vooruitgang is beter dan geen vooruitgang, en daar ben ik helemaal tevreden mee.








