5 meer mythen over vinylplaten die we in het verleden moeten achterlaten

Het enthousiasme voor vinyl lijkt onverminderd door te gaan, en ik had zeker nooit kunnen voorspellen dat iemand behalve een paar fanatieke aanhangers ooit weer om deze PVC-platen zou geven toen we onze laatste platenspeler weggooiden. En toch zijn we hier.

We hebben eerder enkele van de kernmythes over vinyl behandeld, maar dat is slechts het topje van de ijsberg. Net zoals de mythische veronderstelde geluidskwaliteit van vinylaudio, zul je nooit een einde horen aan de dingen die mensen verzinnen over dit medium.

Mythe: Gekleurd vinyl klinkt slechter dan zwart vinyl

Verf me niet verrast

Waarom is vinyl zwart? Alle vinylplaten van vandaag worden gemaakt van PVC (polyvinylchloride), dat transparant is. Om de plaat zwart te maken, moet je zwart koolstof toevoegen. Het idee is dat koolstof de duurzaamheid van het vinyl verbeterde, en het is wat mensen als de standaard voor vinyl beschouwen.

In de jaren 70 en 80 zagen we de introductie van gekleurd vinyl, dat de reputatie had slecht te klinken, en de afwezigheid van koolstof en de toevoeging van gekleurde kleurstoffen werden de schuld gegeven. Het punt is dat dit toen noviteitenplaten waren, en dat er dus andere factoren waren die de kwaliteit van deze noviteitenplaten beïnvloedden. Het masteren, opnemen en persen van de platen was niet het beste, maar mensen richtten zich gewoon op de kleur.

Vandaag de dag is er volgens Victrola geen reden om te verwachten dat een gekleurde plaat slechter klinkt dan een zwarte. Er zijn enkele uitzonderingen, maar persen, masteren en opnametechniek zijn allemaal veel belangrijker. Platenspelersfabrikanten hebben hun methoden simpelweg genoeg verbeterd om gekleurde platen net zo goed te laten klinken als welke andere dan ook. Vooral bij dure verzameleditie-platen zijn de gekleurde platen zorgvuldig volgens de hoogste normen gemaakt.

Mythe: Zwaardere (180g) vinyl klinkt beter

"Heavy metal" is gewoon een metaforische naam

We hebben de neiging om zwaardere voorwerpen als van hogere kwaliteit te beschouwen, en daarom bestaat het idee dat een 180g-plaat beter zal klinken dan een 120g-plaat. Deze platen worden op de markt gebracht als 'audiophile'-kwaliteit, maar een zwaardere plaat klinkt niet beter dan dunnere, lichtere platen.

De audio-informatie zit in de groeven, en de groeven zijn hetzelfde. Dikke, zware platen zijn beter bestand tegen vervormen dan standaardplaten. Dat is alles.

Mythe: Duurdere draaitafels klinken automatisch beter

Meer geld, meer problemen

Jaren geleden heb ik behoorlijk wat tijd besteed aan het ghostwriten voor een website (niet meer online) die draaitafels verkocht. Dit was voordat de huidige mainstream revival van vinyl begon, dus het was echt voor de vinyl buitenstaanders die het door de jaren heen levend hielden. Je weet wel, de echte gelovigen.

Als zodanig heb ik korte stukjes geschreven over enkele echt dure platenspelers. We hebben het over duizenden dollars om een platenspeler te kopen met een voetstuk uit massief marmer en vergulde onderdelen zonder duidelijke reden. Het luisteren naar je plaat op een van deze zou in het beste geval moeten resulteren in de beste mogelijke vinylgeluidservaring, maar de waarheid is dat als je een van deze dure draaitafels in een slechte audio-opstelling zet, ze vreselijk zullen klinken, terwijl een draaitafel uit het middensegment die zorgvuldig en correct is ingesteld, geweldig kan klinken.

Er is ook een punt van afnemende meeropbrengst, waarbij je die befaamde audiophile 'gouden oren' nodig hebt om het verschil te horen tussen een platenspeler van $1.000 en een model van $4.000.

Mythe: Een plaatklem of gewicht verbetert altijd het geluid

Meer gewicht!

Eerst hadden we zwaardere platen. Nu hebben we een zwaar gewicht dat je op je platen legt. Het idee is dat deze zware klemgewichten trillingen kunnen verminderen en een iets kromme vinyl platter kunnen houden zodat het goed afgespeeld wordt.

Als je platen vlak zijn en je opstelling solide is, kan een klem helemaal niets veranderen.

Mythe: platen klinken overal hetzelfde

Ze hebben hun ups en downs

Iets waar mensen zelden over praten als het gaat om de kwaliteit van vinyl-audio is dat het niet consistent is van begin tot eind. Als je erover nadenkt, hoe zou dat ook kunnen? De buitenste groeven van een plaat bewegen sneller onder de naald dan de binnenste groeven, wat zorgt voor meer detail en minder vervorming.

Naarmate de toonarm naar binnen beweegt, krimpt de beschikbare ruimte en neemt de vervorming toe. Dit staat bekend als binnenste groefvervorming en het is een inherente beperking van het formaat.

Dit kan zelfs invloed hebben op waar platenproducenten besluiten nummers te plaatsen, waarbij meer dynamische nummers die meer detail nodig hebben aan de randen worden geplaatst waar de kwaliteit beter is.

Dus, als je vinyl aan het einde minder helder klinkt dan aan het begin, is het niet zomaar je verbeelding!