De vergeten mediaplayer die zijn tijd ver vooruit was

Als je het nog niet doorhad, heb ik het over de enige echte Winamp. Gedurende de jaren 2000 en een groot deel van de jaren 2010 was Winamp een van de eerste apps die ik installeerde op een verse Windows-installatie of een nieuwe computer. Deze ene app was letterlijk de soundtrack van mijn leven gedurende al die jaren. Of ik nu aan het studeren was of gewoon met mijn vrienden aan het relaxen.

Net als de meeste mensen gebruik ik tegenwoordig streamingdiensten zoals Spotify of lokale oplossingen zoals Plex Amp, maar geen van hen komt in de buurt van wat Winamp zo bijzonder maakte.

Het maakte muziek persoonlijk in plaats van wegwerpbaar

Winamp was mijn eerste contact met MP3-muziek. Het was de eerste keer dat ik mijn computer echt zag als een alternatief voor de hifi van het gezin of mijn cd-speler. Natuurlijk hadden we op dat moment al bijna tien jaar MIDI- en WAV-audio, maar honderden nummers op mijn magere harde schijf van 40 GB opslaan, met nog ruimte over voor games en huiswerk? Dat was een echte revolutie.

Ik denk dat Winamp voor mij was wat een cd- of vinylcollectie was voor mensen van een iets jongere generatie. In feite werden mijn cd-aankopen als tiener bijna volledig bepaald door de muziekdelingsscene. Ik kocht cd's nadat ik muziek had gehoord die ik leuk vond en die werd rondgestuurd als MP3-bestanden.

Ironisch genoeg was een van de eerste dingen die ik deed met een nieuwe cd die ik kocht, deze rippen naar MP3 van hogere kwaliteit dan een internetdownload zou toestaan (192Kbps was een goed compromis voor mij), en vervolgens zouden mijn echte cd's veilig worden opgeborgen.

Met skins en plugins kun je de speler in alles veranderen

Ik vind de standaard Winamp-skin eigenlijk best leuk. Het is zeker iconisch! Een van de beste dingen van Winamp was echter dat iedereen er een skin voor kon maken, zolang deze maar aan het juiste formaat voldeed. Lange tijd bleef ik bij een skin die mijn Winamp-speler eruit liet zien als een hoogwaardige Pioneer hi-fi-set, en mijn groeiende liefde voor anime leidde me ook naar verschillende anime Winamp-skins.

Er was geen einde aan de variatie (en gekkigheid) van Winamp-skins, en dat betekende dat twee mensen niet per se dezelfde uitstraling van hun spelers hadden. Dit is iets wat tegenwoordig bij mediaplayers van streamingdiensten erg gemist wordt. Ik zou graag meer willen doen dan alleen een profielfoto kiezen. Vooral hield ik ervan dat de interface modulair was en dat je de onderdelen van de speler kon herschikken zoals echte hi-fi-componenten.

Het was snel, lichtgewicht en probeerde je leven niet te beheren

Het is nu misschien moeilijk voor te stellen, maar het afspelen van MP3's was in het begin niet eenvoudig. Zeker, mijn Pentium II destijds kon sommige MP3-spelers (zoals Sonique) letterlijk niet aan zonder dat de muziek stokte. Ondertussen kon ik muziek afspelen in Winamp op de achtergrond terwijl ik Diablo II op de voorgrond speelde. Hoeveel ik ook van de muziek in Diablo II hou, na een paar honderd uur begint het toch te vervelen!

Hoewel Winamp online functies had, zoals het luisteren naar internetradio, had mijn computer destijds niet eens een internetverbinding, en Winamp was niet ontworpen met het idee dat je permanent verbonden zou zijn. Het idee dat je reclame zou zien of dat een algoritme zou bepalen welke muziek je afspeelde, bestond toen nog niet. Ik vond het geweldig om de afspeellijstfunctie te gebruiken om muziek in te stellen voor elk humeur of doel.

Lokale bestanden waren van het hoogste belang

Winamp kwam precies op tijd toen grotere opslag de norm begon te worden. Ik kreeg mijn eerste 10GB harde schijf (binnenkort te upgraden) en mijn eerste cd-brander. Dit betekende dat het rippen van mijn cd’s of het opslaan van muziek die anderen met mij deelden geen probleem was om op te slaan en zelfs te behouden. Dit zou me later goed van pas komen toen ik eindelijk een draagbare MP3-cd-speler kreeg en later een op flash-gebaseerde oplossing, maar een cd in mijn pc stoppen en uren en uren muziek erop hebben, was geweldig.

Sommige van die MP3-bestanden volgden me tot aan het moment dat ik mijn eerste streamingabonnement nam en mijn eerste nummers op iTunes kocht. Als ik erover nadenk, gebruikte ik tot dat punt ook bijna altijd Winamp, maar het was mijn smartphone die mijn hoofd-muziekspeler werd en echt een einde maakte aan mijn persoonlijke gebruik van deze geweldige applicatie.

Winamp bestaat nog steeds—soort van

Als je naar Winamp.com gaat, zul je zien dat het niet langer het dappere onafhankelijke project is dat het ooit was. Het lijkt erop dat de naam en de app enige tijd geleden zijn verkocht. Volgens wat ik heb gelezen is Winamp 5.6666 de laatste "echte" Winamp-release, en je kunt deze op verschillende mirror-downloadsites vinden. Zoals altijd, wees voorzichtig met bestanden die je van internet downloadt, en zorg ervoor dat je antivirusprogramma up-to-date is voordat je de installatiebestanden scant en uitvoert.