Ik heb mijn reserve Windows-pc afgestoten voor virtuele machines—en het testen van dubieuze software werd veel makkelijker
Ik ben gestopt met het bewaren van een reserve Windows-computer voor het testen van dubieuze software zodra ik een virtual machine-server had ingezet. Virtual machines zijn de perfecte wegwerpinstallatie van Windows om dingen te testen die je systeem zouden kunnen schaden. Hier is waarom je je Windows-zandbakken zou moeten overzetten naar virtual machines.
Een virtuele machine kan volledig geïsoleerd zijn van alles anders
Geen enkel virus zal aan mijn virtuele machine ontsnappen
Ik heb een reserve Windows-virtuele machine op mijn Proxmox-systeem voor het geval ik verdachte, onbeveiligde of gewoon willekeurige software moet testen. Met een virtuele machine kan ik het systeem volledig isoleren van alles in mijn huis.
Ik kan bepalen of het een netwerkverbinding krijgt, en ik kan zelfs kiezen of de netwerkverbinding via mijn VLAN naar een onbetrouwbaar netwerk loopt als het internettoegang nodig heeft. Dit is een van de grootste voordelen van het hebben van de virtuele machine, gewoon het kunnen controleren van netwerktoegang.
Het andere voordeel is dat het systeem onafhankelijk van alle andere computers in mijn huis werkt. Ik heb bestands- en netwerkdeling uitgeschakeld, het wordt geïsoleerd op het lokale netwerk zodat het de andere computers niet eens ziet, en ik heb geen persoonlijk-identificeerbare bestanden op de virtuele machine.
Als het gecompromitteerd zou worden, zouden de hackers er niets van waarde aan hebben, aangezien het slechts een lege virtuele machine is met software die ik erop aan het testen ben.
Als het kapot gaat, verwijder ik gewoon de virtuele machine en maak ik een nieuwe
Het is tenslotte een tijdelijk systeem
Laten we nu zeggen dat mijn Windows-virtuele machine wordt gecompromitteerd, gehackt of op een of andere manier beschadigd raakt. Dat is helemaal geen groot probleem. Omdat de virtuele machine alleen voor tests is en er niets van waarde op staat, kan ik hem gewoon verwijderen en opnieuw beginnen.
Microsoft is veel minder agressief geworden in het handhaven van licenties. Er zijn bepaalde functies die zeker niet werken als je geen geldige Windows-licentie hebt, maar voor testdoeleinden is het prima. Dus ik kan gewoon de hele schijf van de virtuele machine verwijderen en hem opnieuw installeren zonder me zorgen te maken over een licentie.
Ik moet inderdaad een paar dingen weer opnieuw opzetten, maar het is een kleine prijs om te betalen voor de mogelijkheid om een tijdelijke installatie te hebben die ik niet erg vind als die op de een of andere manier wordt vernietigd.
Het is ook fijn omdat ik, als ik een tijdje de Windows-virtuele machine niet gebruik, deze gewoon kan verwijderen en later opnieuw kan aanmaken als of wanneer ik hem weer nodig heb, waardoor ik ruimte op mijn systeem bespaar voor andere, meer benodigde virtuele machines.
Dit is een unieke functie van een virtuele machine. Als ik een volledig systeem had dat was toegewijd aan het testen van verdachte software, en ik het een tijdje niet gebruikte, zou het nog steeds fysieke ruimte innemen in mijn kantoor. Maar een virtuele machine neemt alleen digitale ruimte in beslag, en de ruimte die nodig is voor een minimale Windows-installatie is meestal ongeveer 32 GB, wat vrij eenvoudig te beheren is op bijna elk systeem.
Ik kan elke Windows-versie die ik voor tests nodig heb uitvoeren
Alles wat ik nodig heb is een ISO en wilskracht
Windows heeft veel hardware-eisen (of beperkingen). Bijvoorbeeld, Windows 11 kan officieel alleen op nieuwere hardware draaien vanwege trusted platform modules (TPM). Ik kan dat emuleren met een virtuele machine.
Windows 2000 kan niet op nieuwere hardware worden uitgevoerd omdat het op 32-bits processors draait. Ik kan dat emuleren met een virtuele machine. De lijst gaat verder. Met een virtuele machine kan ik elke versie van Windows draaien die ik nodig heb voor een bepaalde reden.
Aangezien alles virtueel is, kan ik vrijwel alles creëren wat ik nodig heb. Sterker nog, ik kan zelfs MS DOS draaien voor wat echt nostalgisch computergebruik. Hier is de hemel de limiet.
Ook, aangezien alles is gevirtualiseerd, kan ik Windows testen onder een breed scala aan scenario's. Bijvoorbeeld, op mijn krachtigere virtuele machineserver heb ik meer dan 40 cores en 96 GB RAM die ik kan gebruiken.
Dus, ik kan Windows 11-installaties maken die slechts 2GB RAM en 1 core hebben, als ik wil zien hoe het daar werkt. Of, ik zou een Windows 7-installatie kunnen maken met 64GB RAM en 32 cores, gewoon voor de lol.
Tot slot is een van mijn favoriete dingen dat ik meerdere versies van Windows op hetzelfde systeem kan draaien en ze allemaal tegelijkertijd kan gebruiken.
Laten we zeggen dat ik mijn software moet testen in Windows 7, 8, 10 en 11. Ik kan vier afzonderlijke virtuele machines tegelijkertijd laten draaien en testen in hen achter elkaar zonder problemen. Uiteraard moet ik de middelen op de server voor virtuele machines hebben om dat aan te kunnen, maar het is zeker haalbaar.
Dit doen met andere sandbox-methoden—zoals een dedicated systeem voor elk besturingssysteem—wordt erg duur en neemt veel ruimte in beslag. Dus ik vind virtuele machines voor deze aanpak echt geweldig.
Windows uitvoeren in een virtuele machine is de beste optie voor het testen van software
Eerlijk gezegd, als je vragen hebt over dubieuze software, zou je het niet op je primaire systeem moeten installeren. Installeer het zeker eerst op een virtuele machine, omdat als de software echt dubieus is en er een probleem mee is, je het in een afgesloten omgeving wilt opvangen voordat je het in productie inzet.
Ik gebruik persoonlijk mini-pc's in mijn homelab met Proxmox om mijn virtuele machines te beheren, maar er zijn andere stukjes software die je in staat stellen virtuele machines op elk systeem te draaien, inclusief je hoofdcomputer.