De nieuwe Tap to Share van Android klinkt geweldig, maar het heeft een fatale fout
Het is geen geheim dat Android en iPhone regelmatig bij elkaar lenen. Gewoonlijk zijn de functies aan de ene kant ook nuttig voor de andere kant. Google is echter momenteel bezig met het overnemen van een klassieke iPhone-functie, en ik betwijfel of Android-gebruikers erom zullen geven.
Op de iPhone heet de functie 'NameDrop' en het stelt twee apparaten in staat om contactgegevens te delen door ze eenvoudig tegen elkaar aan te tikken. Hoewel het pas minder dan drie jaar beschikbaar is, is NameDrop een klassieker geworden, een functie die regelmatig door iPhone-gebruikers wordt gebruikt. De implementatie van Google klinkt nuttiger, maar dat heeft in het verleden geen rol gespeeld.
De NameDrop-klone van Android zal beter zijn
Het afluisteren van telefoons is een geweldige manier om dingen te delen
iPhone-eigenaren hebben twee methoden om dingen te delen met andere iPhone-eigenaren: NameDrop voor contactinformatie, en AirDrop voor foto's, video's, links en alles wat verder. NameDrop vereist fysiek contact tussen apparaten, terwijl AirDrop inhoud kan overdragen van verder weg via Bluetooth en Wi-Fi.
Momenteel kunnen Android-telefoons dit allemaal doen met een functie genaamd "Quick Share" (voorheen "Nearby Share"). Net als AirDrop verzendt het inhoud via Bluetooth en Wi-Fi. Google werkt echter aan het versterken van Quick Share met een nieuwe optie genaamd "Tap to Share".
Net als NameDrop vereist Tap to Share dat je twee Android-telefoons fysiek tegen elkaar aan tikt om een overdracht te maken. Het grote verschil zit echter in wat je kunt overdragen. Tap to Share zal niet beperkt zijn tot alleen contactgegevens—foto's, video's, links en meer zullen ook worden ondersteund.
De uitbreiding van wat je direct kunt delen en ontvangen maakt Android’s Tap to Share nuttiger dan NameDrop. Met AirDrop en Quick Share moet je rommelen met deelmenu's en specifieke apparaten selecteren om je inhoud naartoe te sturen (of inkomende overdrachten te accepteren). Het tegen elkaar tikken van telefoons omzeilt veel daarvan, omdat je die keuzes maakt met fysieke handelingen.
Stel je voor dat je met een vriend zit, door foto’s bladert en er een naar hem of haar wilt sturen. Natuurlijk is het gemakkelijk om ze via AirDrop/Quick Share te vinden of te sms’en, maar simpelweg telefoons aanraken kost heel weinig nadenken en moeite.
Android worstelt met het 'netwerkeffect'
Kwaliteit doet er niet toe als niemand het gebruikt
Nu klinkt dit allemaal geweldig, maar we hebben het eerder gehoord. Ik heb Quick Share een paar keer genoemd, en het was een groot nieuws toen het in 2022 werd gelanceerd als "Nearby Share". Eindelijk hadden Android-telefoons hun eigen versie van AirDrop. Google heeft het uiteindelijk ook naar Windows-pc's gebracht.
Quick Share is werkelijk een geweldige functie, maar het is gewoon niet iets dat de meeste Android-gebruikers gebruiken of zelfs kennen. Tik op de knop „Delen” in een willekeurige Android-app, en je wordt begroet met een overvloed aan deelopties. Als je niet bekend bent met Quick Share, is het heel gemakkelijk om het te missen. Om nog maar te zwijgen dat je ook wilt dat andere mensen ervan weten, als je het daadwerkelijk wilt gebruiken.
Tik om te delen zal ook niet de eerste poging van Android zijn om inhoud over te dragen door telefoons fysiek tegen elkaar aan te tikken. Android 4.0 Ice Cream Sandwich werd in 2011 uitgebracht met een functie genaamd 'Android Beam.' Door telefoons rug aan rug aan te raken, kon het webpagina's, YouTube-video's en contactinformatie verzenden. Het was een leuke truc op feestjes, maar eigenlijk gebruikte niemand het.
De realiteit is dat het moeilijk is om het enorme gebruikersbestand van Android te krijgen voor nieuwe functies. Itemtrackers in het Android-ecosysteem zijn hier een perfect voorbeeld van. Op basis van het enorme aantal Android-apparaten in de wereld, zou de Find Hub een uitstekend netwerk moeten zijn om dingen te vinden. In het echte leven is dat verre van waar, omdat niet genoeg apparaten zich hebben aangemeld.
De technische term voor dit alles is „netwerkeffect.” Bepaalde dingen zijn meer afhankelijk van het aantal mensen dat ze gebruikt dan van de kwaliteit van het product zelf. Als miljoenen mensen een slechte berichtendienst gebruiken, maakt het niet uit hoe veel beter een alternatief is als er niemand is om mee te berichten. Tap to Share klinkt op papier geweldig, maar het nut en succes ervan zullen sterk afhangen van mensen die ervan weten. Kan Google de Android-massa opleiden?