Google Pixel is zijn weg kwijtgeraakt, en ik ben eindelijk bereid het toe te geven
Ik gebruik al lange tijd de smartphones van Google. Hoewel ze technisch gezien geen 'stock Android' zijn, vertegenwoordigen ze Android wel in zijn hoogste vorm: soepel, schoon, overzichtelijk. Jarenlang voelden ze als het dichtstbijzijnde wat Android had aan een iPhone-achtige ervaring.
Maar gedurende de afgelopen paar generaties zijn er steeds meer tekenen dat er iets is veranderd. Pixel-telefoons zijn nog steeds uitstekend, maar het duidelijke gevoel van doel dat hen ooit kenmerkte, lijkt te zijn vervaagd.
De originele Pixel-formule werkte
Niet de beste specificaties, maar de beste ervaring
Ik heb altijd al van Pixel-telefoons gehouden, en van de Nexus-apparaten die eraan voorafgingen. Ze waren nooit ontworpen om de specificatielijsten te domineren, maar richtten zich in plaats daarvan op het leveren van een geweldige algehele ervaring.
Ze waren op veel manieren de "het werkt gewoon" telefoons van de Android-wereld. De software was schoon, en de integratie met Google-apps en -diensten was volledig naadloos. Je kon er ook op rekenen dat je telefoon nooit met LinkedIn, Candy Crush of andere willekeurige apps vooraf geïnstalleerd zou worden. Ze hadden nog steeds veel Google-apps die je misschien nodig had of niet, maar de software was altijd veel minder rommelig dan die van andere Android-fabrikanten.
Een ander groot deel van de aantrekkingskracht van de Pixel was het gebruik van software-innovatie om problemen op te lossen en verbeteringen te leveren. Waar andere telefoonfabrikanten zouden proberen oplossingen met brute kracht te bereiken door simpelweg krachtigere hardware toe te voegen, zouden de Pixels het absolute maximale uit hun potentieel halen.
Maar dat kan je maar tot op zekere hoogte brengen. In de loop der tijd is de hardware een beperking geworden. Dit is het duidelijkst bij de camera's. Pixels waren lange tijd comfortabel de beste camera-telefoons, dankzij de combinatie van goede sensoren en uitstekende software, maar andere bedrijven hebben hen nu ingehaald of zelfs overtroffen op beide gebieden. En het gebeurt ook elders. De Tensor-chips zijn er nooit in geslaagd om wat de likes van Snapdragon of zelfs Exynos-chips kunnen leveren in ruwe prestaties of efficiëntie, bij te houden.
En dus is het niet langer duidelijk waar de Pixels vanaf hier naartoe gaan. Veel van de aandacht is verschoven naar AI-functies die niet per se iedereen aanspreken. Ondertussen zijn de prijzen gestaag gestegen, waardoor de Pixel stevig in het vlaggenschipsegment terechtkomt, maar de hardwareverbeteringen en de algemene hype en opwinding voelen bescheiden aan.
Pixel-hardware-upgrades gaan langzamer
Te veel identieke updates
Dit is niet zomaar een reflexmatige reactie op de Pixel 10a. Ik heb die telefoon niet getest, maar volgens alle berichten is hij erg goed wanneer hij geïsoleerd wordt bekeken, en mensen zullen hem kopen en er dol op zijn. Maar het ziet er wel uit als de meest incrementele Pixel van allemaal, mogelijk de kleinste update waarmee Google weg zou kunnen komen.
Het is de voortzetting van een trend. De Pixel 9 naar 10 was ook vrij beperkt en zat vol compromissen. Het basismodel kreeg bijvoorbeeld een telelens, maar de hoofdsensor werd in het proces teruggebracht, waarbij verwacht werd dat de software het verschil zou compenseren.
Als gevolg hiervan blijven de telefoons achter. De camera's zijn prima, en vergeleken met wat je kunt krijgen op een Amerikaanse markt die geen concurrentie kent, zou je ze misschien zelfs nog goed kunnen noemen. Maar ze zijn miljoenen mijlen verwijderd van het beste dat Android elders in de wereld kan bieden.
De telefoons zijn ook dik en zwaar. De Pixel 10 is volledige 37g zwaarder dan de Galaxy S26, en 27g zwaarder dan de iPhone 17, wat het in vergelijking minder modern laat aanvoelen. Ik zeg niet dat ze de volledige S25 Edge-route moeten volgen, maar ze een beetje dunner en lichter maken zou ze zeker verfijnder laten aanvoelen in de hand.
Googles antwoord op alles is AI
De telefoon zelf is een bijzaak
In plaats van wat opwinding in de telefoons zelf te injecteren, draaien alle nieuwe Pixel-lanceringen om AI-aangedreven functies. Generatieve foto-bewerking, assistentiehulpmiddelen en andere machine learning-mogelijkheden staan nu centraal in de Pixel-ervaring.
Sommige functies zijn nuttig, sommige zijn enorm overdreven, en sommige zijn gewoon niet zo goed. Er is veel weerstand van gebruikers die AI zien als een hebbeding. Zelfs als ze AI-tools in andere contexten gebruiken, zul je zelden horen dat ze het als een belangrijke reden noemen om een nieuwe telefoon aan te schaffen.
Het probleem is niet dat AI überhaupt op Pixel-telefoons bestaat. Het is alleen dat het de basisprincipes, zoals de hardware en de algemene identiteit, laat aanvoelen alsof ze een bijzaak zijn.
Het is waar dat je dit ook over Samsung kunt zeggen, dat ook vastzit in een sleur van nauwelijks-iteratieve hardware-updates—de Galaxy S26 gebruikt het vierde jaar op rij dezelfde camera's—terwijl ze zwaar de AI-hoek promoten. Innovatie is tegenwoordig moeilijk, maar het hoeft niet zo te zijn. De iPhone 17 bracht een reeks betekenisvolle upgrades die het instapmodel van Apple het beste van de afgelopen jaren maakten, terwijl Chinese fabrikanten echt nieuwe batterij- en lachtechnologie, nieuwe schermen, ontwerpen en meer pushen.
Pixels hadden vroeger een duidelijke identiteit
Pixels krijgen de basis nog steeds goed. Een schone versie van Android, vloeiende prestaties en langdurige ondersteuning.
Maar de originele formule is verwaterd. Het zijn nog steeds goede telefoons, en bekeken op hun eigen voorwaarden zijn ze gemakkelijk aan te bevelen. Er is alleen niet veel om enthousiast over te worden. Ik verwacht niet dat Pixels plotseling het ultramoderne in hardwaretechnologie zullen omarmen. Maar de steeds hetzelfde-aanpak kan maar tot op zekere hoogte werken, en op dit moment voelt de Pixel-lijn alsof ze hun momentum beginnen te verliezen.
Een fout gevonden? Stuur deze naar info@linux-console.net zodat deze kan worden gecorrigeerd.