4 fouten die ik maakte bij het opzetten van mijn eerste Jellyfin-server

Het opzetten van een Jellyfin-server is geen kleine taak. Hoewel ik nu van mijn setup houd, heb ik verschillende spijt van de manier waarop ik mijn Jellyfin-server aanvankelijk heb geïnstalleerd.

Jellyfin is een zelfgehost programma dat je persoonlijke digitale mediacollectie kan organiseren en streamen met een nette presentatie. Het is zoals Plex, behalve dat je geen cent hoeft te betalen om het te gebruiken. De keerzijde daarvan is dat de configuratie en het onderhoud volledig aan jou, de serverbeheerder, zijn om het goed te krijgen.

Het plaatsen van de opslag en server op dezelfde NAS

NAS-apparaten zijn gewoon niet gebouwd voor serieus streamingswerk

Het kiezen van welke hardware je voor je Jellyfin-server wilt installeren is een van de grootste beslissingen die je kunt nemen. Uit ervaring kan ik je vertellen dat het verplaatsen van een Jellyfin-server uitdagend en tijdrovend is op zijn best, en in bepaalde configuraties gewoon onmogelijk.

Na het uitproberen op mijn desktop-pc, besloot ik aanvankelijk om mijn Jellyfin-server op mijn NAS te plaatsen, waar ik al mijn media opsloeg. Waarom zou je de server en de opslag niet samen onderbrengen, toch?

Dat werkte goed genoeg totdat ik vrienden en familie toegang begon te geven tot mijn server. Wanneer meerdere mensen tegelijkertijd wilden streamen, en vooral tegelijkertijd transcoderen, begon de server te crashen en werden de streams van mensen onderbroken. Ik moest dit oplossen door mijn server op een externe pc opnieuw op te bouwen, wat tijdrovend was, maar uiteindelijk had ik een veel betrouwbaardere server.

Om die reden raad ik je aan om Jellyfin alleen te installeren op een apparaat waarop je jezelf op de lange termijn ziet vertrouwen. Hoewel het in het begin goed kan werken, heb je overwogen hoeveel andere mensen je toegang wilt geven tot je server? En heb je overwogen welke belasting die mensen op de hardware van je server kunnen zetten?

Als je er zeker van bent dat alleen jijzelf en misschien één andere persoon toegang zullen hebben tot je Jellyfin-server, dan zal bijna elk redelijk krachtig apparaat waarschijnlijk volstaan. Anders zou ik overwegen om een mini-pc te kopen die transcoderingen aankan.

Het niet goed configureren van transcodes

Ja, ik weet dat dit gemakkelijker is op Plex

Over het hebben van transcodes gesproken, ik wou ook dat ik in het begin meer moeite had gedaan om ervoor te zorgen dat ze correct waren geconfigureerd. Als je ze toestaat, is dat cruciaal.

Transcoderen is wat je in staat stelt om media op je Jellyfin-server te bekijken die niet in een formaat is opgeslagen dat je cliëntapparaat (zoals de tv of de telefoon waarmee je streamt) native kan verwerken. Zonder ingeschakeld transcoderen, tenzij al je media vooraf is geconverteerd naar meer universeel bruikbare formaten, zul je op zijn best slechte kwaliteit streams krijgen, en anders gewoon niet afspeelbare media.

In het begin was transcoderen een enorme belasting voor de CPU van mijn server. Toen ik echter daadwerkelijk de configuratie-opties van Jellyfin doornam en de instellingen voor mijn CPU optimaliseerde, streamde de server 4K-media naar niet-native apparaten als een droom.

De specifieke instructies hangen af van de componenten die je in je server gebruikt, dus raadpleeg de Jellyfin post-installatie transcoding documentatie voor richtlijnen over je setup.

Mijn media rommelig en ongeorganiseerd achterlatend

Het is tijd om die willekeurige MP4-bestanden correct te labelen

Toen ik Jellyfin voor het eerst verbond met mijn mediatheek, was iets waar ik niet genoeg op had gelet heel basaal: bestandorganisatie. Als bestanden niet correct zijn gelabeld en, afhankelijk van het type media, in submappen zijn georganiseerd, dan moet Jellyfin gewoon raden wat de media is. Dat beperkt ook de functionaliteit.

Sommige van mijn media, vooral mijn muziekcollectie, waren een beetje lukraak bij elkaar gegooid zonder dat ik een bepaalde organisatorische conventie volgde. Dit betekende dat Jellyfin de media soms niet herkende en het alleen zou weergeven met de vage bestandsnaam die door de schijflezer was geproduceerd, zoals B4_t00-002.mkv. Als Jellyfin iets niet kan herkennen, kan het geen metadata ophalen die de media aantrekkelijk en gemakkelijk te vinden maakt.

Toen ik mijn muziek eerst niet op artiest had georganiseerd, kon Jellyfin geen artiesteninformatie ophalen en opslaan die er goed uitzag in muziekclients zoals Feishin. Tv-serieseizoenen zouden eruitzien als een rommel als ik ze niet in seizoenen ordende. Ik kon doorgaan.

De les hier is dat je tijd moet vrijmaken en de richtlijnen van Jellyfin over mediaporganisatie moet lezen. Als je die richtlijnen niet volgt, teken je voor een lelijke, kale mediatheek die moeilijk te doorzoeken is.

Vast houden aan alleen de basiscliënten

Er is zoveel meer daarbuiten naast de gewone Jellyfin-app

Het laatste spijt dat ik heb over mijn eerste Jellyfin-server was gewoon dat ik me beperkte tot de conventionele first-party Jellyfin-clients tijdens het gebruik ervan. Er zijn enkele heel toffe third-party clients voor Jellyfin die de ervaring verbeteren en je extra functies en aanpassingsopties geven die gewoon niet aanwezig zijn in de standaard Jellyfin.

Je kunt het ook een stap verder brengen en een aangepast thema voor je Jellyfin-interface installeren. Toen ik dat deed, maakte het de webinterface veel beter.