3 redenen waarom ik nog steeds niet kan overstappen op Linux: Waar Windows nog steeds wint

Linux staat bekend om zijn aanpasbaarheid, flexibiliteit en zuinigheid met bronnen. Helaas zijn er, ondanks de vooruitgang in de afgelopen jaren, nog steeds enkele gebieden waar het Windows niet kan overtreffen.

Linux vertraagt met biometrische opties

Biometrische aanmeldingsmethoden zoals gezichtsherkenning en vingerafdrukscanning zijn steeds populairder geworden nu telefoons de technologieën in de mainstream hebben gebracht. Nu hebben biometrische aanmeldingsopties zoals die hun weg gevonden naar middenklasse en high-end laptops van allerlei soorten, hoewel ze nog steeds behoorlijk zeldzaam zijn op desktop-pc's.

Windows plaatst zijn biometrische opties midden in de schijnwerpers tijdens het installatieproces. Je ontvangt altijd minstens één bericht tijdens de installatie over het gebruik van Windows Hello, en soms zullen grote functie-updates ook een herinnering activeren als je het nog niet gebruikt.

Standaard kunt u Windows Hello-vingerafdrukken of gezichtsherkenning gebruiken om:

Log in op je pc
Log in bij sommige apps en websites die dit ondersteunen
Bevestig wijzigingen in uw systeem

En meer.

Hoewel sommige controle over biometrics Windows Pro vereist, voelen biometrics aan als een normale functie van het besturingssysteem.

Aan de andere kant voelt biometrie op elke Linux-distributie meestal een beetje als een gedachteloos bijproduct, of een functie die eraan is toegevoegd alleen om te kunnen zeggen 'Ja, Linux heeft biometrische inlogmogelijkheden.'

In de keren dat ik het geprobeerd heb, was het moeilijk om gezichtsherkenning aan de praat te krijgen op mijn Surface Laptop 4, en zelfs toen leek het van zeer beperkt nut.

Vingerafdrukscanning is iets beter en maakt gebruik van iets dat fprintd wordt genoemd, een project van derden dat tot doel heeft vingerafdrukscanning op Linux compatibel te maken met zoveel mogelijk verschillende fysieke vingerafdrukscanners. Het is een ambitieus project en ik kan de ontwikkelaars niets verwijten, maar het heeft niet hetzelfde gemak als Windows Hello.

Windows is geweldig met ramen

Het staat al in de naam: Windows.

Linux heeft meer desktopomgevingen dan ik kan tellen, maar geen van hen kan tippen aan hoe goed Windows met vensters omgaat. Zelfs macOS blijft achter.

Overweeg alleen Snap-indelingen. Door met de muis boven de maximaliseerknop te zweven, kunt u uw vensters onmiddellijk in een van een half dozijn verschillende configuraties vastklikken.

Windows staat er niet alleen in om de functie aan te bieden. KDE's versie ervan is zeker zeer solide, maar de implementatie van Windows is gemakkelijker te gebruiken en vereist meestal geen handmatige tussenkomst om het te laten werken zoals je wilt.

Windows werkt ook betrouwbaarder wanneer je een multi-monitor setup gebruikt. Je kunt een scherm uitschakelen, of het zelfs fysiek loskoppelen, en je vensters zullen precies terugkeren naar waar ze waren.

Als je Microsoft-programma's meerekent die niet standaard met Windows worden geleverd, dan garanderen FancyZones en WorkSpaces dat Windows de concurrentie ver achter zich laat. Ze nemen alles wat geweldig is aan de snap-indelingen en vensterbeheer van Windows 11 en zetten het op 11.

Softwareondersteuning is alles

Windows biedt al tientallen jaren ondersteuning voor consumententoepassingen, en dat is te zien aan het software-ecosysteem dat eromheen is opgebouwd.

Dit is pijnlijk duidelijk op twee gebieden: gaming en kunstprogramma's.

Gamen heeft nog steeds problemen

Gamen op Linux heeft een lange weg afgelegd, vooral sinds Steams Proton je nu in staat stelt om de meeste games redelijk goed op Linux te spelen. Anti-cheat blijft echter een groot probleem.

Anti-cheat software zoals EAC is ontworpen om ervoor te zorgen dat multiplayergames eerlijk zijn door op de achtergrond van een pc te draaien en te letten op iedereen die enige vorm van exploits gebruikt. Op Windows draaien deze softwareoplossingen normaal gesproken op kernel-niveau, wat het moeilijk maakt om iets als een aimbot te verbergen.

Linux anti-cheatsoftware draait niet op kernel-niveau, wat theoretisch de mogelijkheid van anti-cheat beperkt om exploits te detecteren.

Hoewel de effectiviteit van kernel-level anti-cheat vergeleken met privacyvriendelijkere opties discutabel is, zijn de praktische gevolgen dat niet: Het is moeilijk of onmogelijk om veel competitieve games op Linux te spelen.

Linux loopt achter in de kunsten

Windows en macOS hebben decennialang de artistieke wereld gedomineerd, en dat is te zien wanneer je het aantal programma's beschikbaar voor Linux vergelijkt met het aantal programma's beschikbaar voor Windows.

Een groot gespecialiseerd software-ecosysteem is niet precies een "feature", maar het is enorm belangrijk wanneer je een besturingssysteem probeert te kiezen voor dagelijks gebruik. Als je regelmatig toegang nodig hebt tot de AutoDesk-programma's (zoals Maya) of de Adobe Suite, is Windows de beslissende winnaar.

Je kunt ze op Linux laten draaien, maar het vereist een gespecialiseerde installatie, tijd, en de oplossingen zijn gevoelig voor het mislukken wanneer de software een update ontvangt.